<?xml version="1.0" encoding="ISO-8859-9"?><rss version="2.0"><channel><title>hotspring-turkey.com</title><description>Bedava Fıkra, Bedava Gülme, Fıkra Oku fıkra, mizah, erotik fıkralar, eğlence, komik fıkralar, fıkralar, gülmece, komedi, komedya, reha muhtar, uzay yolu, superman, kadinlar, erkekler, fıkra oku, fıkra, fıkralar, fikralar, fikra, FIKRA, fıkra,sesli fıkralar, sesli fikra, fikra, fıkra, fıkra oku, fikra, fıkralar, fıkracı, fikraci, komik fikralar,komik fıkralar,komik fıkralar,Fıkralar, Temel Fıkraları, Karadeniz Fıkraları, En komik fıkralar, Erotik Fıkralar, Müstehçen Fıkralar, Komik Fıkralar, Temel, Fadime, Dursun, Laz Fıkraları, Belaltı, Belüstü, komik fikralar,komik fıkralar,komik fıkralar,Fıkralar, Temel Fıkraları, Karadeniz Fıkraları, En komik fıkralar, Erotik Fıkralar, Müstehçen Fıkralar, Komik Fıkralar, Temel, Fadime, Dursun, Laz Fıkraları, Belaltı, Belüstüfıkraları, fikralari, fıkrası, bedava, komik fıkara, mizah fıkara, temel fıkara, sarışın fıkara, asker fıkara, doktor fıkara, bektaşi fıkara, deli fıkara, kayseri fıkara, okul fıkara, evlilik fıkara, av fıkara, avcı fıkara, kayseri fıkara, nasreddin fıkara, hoca fıkara, mizah fıkra fikra joke komedi komik turkey mp3 karikatur, FIKRA, fikra, FIKRALAR, fıkraları, fikralari, fıkrası, bedava, komik, mizah, temel, sarışın, asker, doktor, bektaşi, deli, kayseri, okul fıkra, evlilik, av  fıkrası, avcı, kayseri, nasreddin, hoca, eğlence, komik, fıkra, fıkralar, fikra, laz, nasreddin hoca,nasrettin</description><link>http://www.hotspring-turkey.com</link><language>tr-TR</language><item>
<title>Gelişme</title>
<link>http://www.hotspring-turkey.com/Fikra/Gelisme.html</link>
<description>yeni uzman olmuştu. kasabada muaynehane açtı. birkaç gün sonra biri geldi, onu doğuma çağırdı. ertesi gün eve dönen doktoru, karısı merakla karşıladı: &lt;br&gt;
- nasıl oldu?&lt;br&gt;
- ah sorma, hiç iyi değil. Çocuk ters geliyordu. forsepsle almak zorunda kaldım. fakat bir türlü çıkmadı, parçalandı. bir saat sonra da annesi öldü. &lt;br&gt;
- vah vah, zavallı baba kimbilir ne kadar perişandır? &lt;br&gt;
- o da öldü. &lt;br&gt;
- anlayamadım... nasıl o da öldü? &lt;br&gt;
- forsepse dayanmış, bütün gücümle çekiyordum. Çocuğun bacağı kopunca bütün ağırlığımla arkaya düştüm. adamcağız arkada duruyormuş. başı duvara çarptı, beyin kanamasından öldü. &lt;br&gt;
bir hafta sonra doktoru yine doğuma çağırdılar. geç saatte yorgun argın dönünce, karısı: &lt;br&gt;
- doğum nasıl oldu? diye sordu.&lt;br&gt;
doktor: &lt;br&gt;
- gelişme var karıcığım. bugün babayı kurtardım...</description>
</item><item>
<title>Huzur İçinde Yat </title>
<link>http://www.hotspring-turkey.com/Fikra/Huzur_Icinde_Yat_.html</link>
<description>donna'nın dördüncü sınıf öğrencileri geçmişte gördüğüm sınıflardan farklı değilmiş gibi görünüyorlardı. Öğrenciler beş sıra olarak sıralanmiş altı sırada oturuyorlardı. Öğretmen masası en önde öğrencilere bakıyordu. panoda öğrencilerin çalışmaları asılıydı. bir çok açıdan geleneksel bir ilkokul havası hissediliyordu. yine de sınıfa ilk girdiğimde bir şey bana farklı görünmüştü. belirli bir heyecan söz konusuydu. donna, emekliliğine sadece iki yıl kalmış, michigan'da küçük bir kasaba öğretmeniydi. ayrıca benim tarafımdan bölge çapında düzenlenmiş personel geliştirme projesine gönüllü olarak katkıda bulunuyordu. eğitim sürecinde öğrencilerin kendilerini iyi hissetmeleri ve yaşamlarının sorumluluğunu üstlenmeleri baz alınıyordu. &lt;br&gt;
&lt;br&gt;
  &lt;br&gt;
&lt;br&gt;
donna'nın işi eğitim sürecine katılmak ve sunulan kavramları uygulamaya koymaktı. benim işim ise, sınıf ziyaretleri yapıp, uygulamaya hız kazandırmaktı. arka sıralardan birine oturdum ve izlemeye koyuldum. bütün öğrenciler birşeyler yazıp karalıyorlardı. benim yanımda oturan on yaşındaki kız öğrenci kağıdını "ben yapamam" cümleleriyle doldurmuştu. "futbol topunu kaleye gönderemem." "üçlü sayılarla bölme işlemi yapamam. "debbie'nin beni sevmesini sağlayamam." &lt;br&gt;
&lt;br&gt;
 &lt;br&gt;
&lt;br&gt;
sayfanın yarısı dolmuştu ve yazmaktan bıkmışa benzemiyordu. kararlılıkla ve ısrarla yazmaya devam ediyordu. Öğrencilerin defterlerine bakarak sıraların arasında yürümeye başladım. hepsi de cümleler yazıyorlar ve yapamadıkları şeyleri tanımlıyorlardı.  "on atış üst üste yapamam." "sol alanda vuruş yapamam." "bir kurabiye ile yetinemem." o anda egzersiz bende merak uyandırdı. Öğretmene ne olup bittiğini sormaya karar verdim. yanına yaklaşınca öğretmenin de yazmakla mesgul olduğunu gördüm. en iyisinin rahatsız etmemek olduğuna karar verdim. "john'un annesini zorla veliler gününe getiremem." "kızımdan arabaya benzin koymasını isteyemem." "alan'dan bileğini değil, kelimeleri kullanmasını isteyemem." Öğretmenin ve öğrencilerin "yapabilirim" türü olumlu cümleler kurmak yerine neden böyle bir olumsuzluğa saplandığı düşüncesine karşı savaş verirken oturduğum sıraya geri döndüm. yeniden etrafımı izlemeye koyuldum. &lt;br&gt;
&lt;br&gt;
  &lt;br&gt;
&lt;br&gt;
Öğrenciler bir on dakika daha yazmaya devam ettiler.  Çoğu kağıtlarını doldurmuş, başka kağıda geçmişti. donna, "elinizdeki kağıdı bitirin, ama başka bir kağıda geçmeyin." diye seslenerek egzersizin sonuna geldiklerini vurguladı. Öğrencilere kağıtlarını ikiye katlamalarını ve teslim etmelerini söyledi. Öğrenciler kağitlarını öğretmen masasının üzerindeki boş ayakkabı kutusunun içine koydular. bütün kağıtlar toplanınca donna kendi kağıdını da kutuya koydu. kutunun kapağını kapadı. kutuyu kolunun altına aldı ve kapıdan çıkıp koridorda ilerledi. Öğrenciler öğretmenin peşinden giderken ben de öğrencilerin peşine takıldım. koridorun ortasında yürüyüş tamamlandı. donna güvenlik odasına girdi ve elinde bir kürekle dışarı çıktı. bir elinde kürek bir elinde ayakkabı kutusu öğrenciler arkasında bahçenin en uzak köşesine doğru yol aldılar. ve kazmaya başladılar. "yapamam" cümleciklerini gömeceklerdi! &lt;br&gt;
&lt;br&gt;
  &lt;br&gt;
&lt;br&gt;
kazma işlemi yaklaşık on dakika sürdü, çünkü bütün öğrenciler sırayla kazıyorlardı. Çukur bir-bir buçuk metre olunca kazma işlemi sona erdi. "yapamam" cümlecikleri kutusu çukurun dibine kondu ve üzeri toprakla örtüldü. otuz bir tane on - on bir yaş çocuğu, yeni kazılmış çukurun başında bekleşiyorlardı. her birinin bir metre aşağidaki kutunun içinde en az bir sayfa süren "yapamam" cümlecikleri vardı. Öğretmenin de öyle.  donna, "kızlar, erkekler elele tutuşun ve başınızı eğin." diye seslendi. Öğrenciler sözüne uydular. Çukurun başında halka oluşturdular, elleriyle sımsıkı bir bağ oluşturdular. başlarını öne eğip beklemeye başladılar. donna konuşmasına başladı: &lt;br&gt;
&lt;br&gt;
  &lt;br&gt;
&lt;br&gt;
"arkadaşlar, bugün burada 'yapamamlar' anısına toplandık. yeryüzünde bizimle birlikteyken bir şekilde hepimizin hayatına girdi; kimimizinkine az, kimimizinkine çok... adı her okulda, her toplantı salonunda, hatta beyaz saray'da bile anıldı. 'yapamamlar'ı sonsuz uykusuna göndermeye karar verdik. erkek ve kız kardeşleri 'yapabilirim', ?yapacağim' ve 'yapıyorum' hayatlarına devam ediyorlar. onlar 'yapamamlar' kadar ünlü, güçlü ve kuvvetli değildirler. belki birgün sizin de yardımınızla dünyaya ayak izlerini bırakabilirler. İnsallah, 'yapamamlar' huzur içinde yatarlar. İnsanlar onlar olmaksızın hayatlarına devam edebilirler.  amin!" &lt;br&gt;
&lt;br&gt;
  &lt;br&gt;
&lt;br&gt;
bu methiyeyi dinlerken öğrencilerin hiç birinin bugünü unutamayacaklarını düşündüm. bu aktivite oldukça sembolik bir anlam taşıyordu. gerek bilinçten, gerekse bilinç dışından asla silinmeyecek bir beyin egzersizi gibiydi. ?yapamam? cümlecikleri yazmak, onlari gömmek ve methiye dinlemek... bunların hepsi de öğretmenin gayretleri ile gerçekleşmişti. methiyenin sonunda öğrencilerini etrafında topladı ve onları sınıfa götürdü. ?yapamamlar?ın ebediyete intikalini keklerle, patlamış mısırlarla ve meyve sularıyla kutladılar. kutlamaların bir parçası olarak, donna kalınca bir kağıttan mezar taşı kesti. en üste ?yapamam?ı, en alta o günün tarihini yazdı. kağıttan yapılmış mezar taşı o yılın anısına donna'nın sınıfına asıldı. nadiren de olsa öğrencilerden biri unutup, ?yapamam? dediğinde donna bunu gösterdi. Ögrenciler de böylece ?yapamamlar?ın öldüğünü hatırlayıp, yeni cümle kurmak zorunda kaldılar. donna'nın öğrencilerinden biri değildim. o benim öğrencilerimden biriydi. yine de o gün ben ondan ömür boyu unutamayacağım bir ders aldım. Şimdi yıllar geçmesine rağmen, ne zaman ?yapamam? gibi bir cümle duysam, dördüncü sınıf öğrencilerinin düzenlediği cenaze merasimi gelir aklıma. ben de öğrenciler gibi ?yapamamlar?ın öldüğünü anımsarım. &lt;br&gt;
 &lt;br&gt;</description>
</item><item>
<title>balgam</title>
<link>http://www.hotspring-turkey.com/Fikra/balgam.html</link>
<description>5 çocuk aralarında anlaşmışlar balgamımızla bu camı kim kırabilir diye iddaya girmişler.1.tükürmüş kıramamış ikinci birincinin balgamınıda yalayıp kendi balgamına eklemiş o da tükürmüş başarılı olamamış 3.de 2.nin attını yalayıp kendi balgamı ile birleştırmiş tükürmüş ama oda kıramamış en sonuncu üçününde balgamını ağzına almış kendininkinide katmış ağzı kapanmıyormuş.diğer çocuklar evin sahibini görüp kaçmışlar adam çocuğu görüp sormuş Çocuk yutkunarak:hİÇ amca demiş</description>
</item><item>
<title>Benim inşallah</title>
<link>http://www.hotspring-turkey.com/Fikra/Benim_insallah.html</link>
<description>nasrettin hoca birgün camın önünde havaya bakıp hanımına yarın hava iyi olursa tarlaya gidip tarlayı süreceğini kötü olursada evde kalıp evi boyayacağını söylemiş.bunun üzerine hanımı hocaya;&lt;br&gt;
bey;deki inşallah&lt;br&gt;
hoca hanıma;&lt;br&gt;
ya inşallahı maşallahımı var demiş&lt;br&gt;
iyi olursa tarlaya kötü olursa boyaya.&lt;br&gt;
sabah olmuş hava çok güzel hoca tarlanın yolunu tutmuş.derken karşıdan gelen bir jandarma ekibi görmüş.jandarma hocaya yaklaşıp bi köyü sormuş.hocada;&lt;br&gt;
orası çok uzak ancak 2 günde gidebilirsiniz ve oraya araba işlemez demiş..bunun üzerine jandarma hocayı da alıp köyün yolunu tutmuş.hoca istemesede mecburen yola koyulmuş.jandarmayı götüren hoca 2 günde eve gelmek için yollarda çile çekmiş.derken kanter içinde  eve ulaşmış.&lt;br&gt;
kapıyı çalmış.&lt;br&gt;
hocanın karısı;kim o  demiş&lt;br&gt;
hoca;&lt;br&gt;
benim inşallah...</description>
</item><item>
<title>hayvanlar</title>
<link>http://www.hotspring-turkey.com/Fikra/hayvanlar.html</link>
<description>bir gün  adamın  biri  papaganı  ile  maça  gider  o zamaanlarda  kilolu  bir  futbolcu  varmış  oda  sahaya  çıkınca  herkes  &amp;lt;şişko çıktı  sahaya&amp;gt; &lt;br&gt;
diye  tezavrat  yaparlar   ardından  bizimki   kaleye  şut   çeker   ve  top  kalenin  yanından  geçer  bu  kez  taraftar  &amp;lt;sıyırdıda   geçti  &amp;gt;diye  bagırır  ve  maç   biter  ve adm  yine   paganı  yanına  alarak  uçaga  biner  ve  uçak  düşer  bu  kezde   uçagın  düştügü  yere   çocuklar  gelir  veşöyle  derler  &amp;lt;benzini bitti  yere  düştü&amp;gt;diye  tekerleme  yaparlar   buarada  bizim   papagan  bunları  ezberlemektedir   aradan  uzun  bir  zaman geçer  ve  papaganı  bir  gazino  sahibi  &lt;br&gt;
alır  ve  papaganı  gazinonun baş  köşesine   koymuştur  her  neyse  şişman  bir  bayan  sahneye  çıkar  ve  bizim   papagan   başlar&lt;br&gt;
&amp;lt;şişko çıktı  sahaya&amp;gt;  der bayan  sinirlenir  ve  papagana  birtabak  fırlatır ve   tabak  papaganın  yanından  geçer  papaganda tekrar&lt;br&gt;
mırıldanır   &amp;lt;sıyırdıda  geçti&amp;gt;diye  bukez  kadın  sinirlenir  ve  bayılır   papagan  tekrar  mırıldanır  &lt;br&gt;
&amp;lt;benzini  bitti  yere  düştü&amp;gt;&amp;lt;benzini  bitti  yere  düştü&amp;gt;</description>
</item><item>
<title>Başın Sağolsun Dursun</title>
<link>http://www.hotspring-turkey.com/Fikra/Basin_Sagolsun_Dursun.html</link>
<description>dursun evlendiğinden beri karısı çok konuşmaktadır. bu konuyu temel'e anlatmış. dursun:&lt;br&gt;
- ula temel, ben bu kariyi öldürürüm.&lt;br&gt;
temel:&lt;br&gt;
- Öldür, bana ne.&lt;br&gt;
neyse, dursun sonunda sinirine hakim olamaz ve karısını öldürür. sonra temel hemen dursunun yanına koşar ve:&lt;br&gt;
- ula dursun ne yaptın, neden öldürdün?&lt;br&gt;
dursun:&lt;br&gt;
- ula çok sinirlendim, artık dayanamadım.&lt;br&gt;
temel:&lt;br&gt;
- neyse, başın sağolsun, ölen ile ölünmez...</description>
</item><item>
<title>Ceza</title>
<link>http://www.hotspring-turkey.com/Fikra/Ceza.html</link>
<description>temel almanya da polis memuruymuş. birgün bisiklete binen bir papaz kırmızı ışıkta geçmiş &lt;br&gt;
temel papaza &lt;br&gt;
- kırmızı ışıkta geçtiniz size ceza keseceğim&lt;br&gt;
demiş. &lt;br&gt;
papaz &lt;br&gt;
- sen ne diyorsun benim sağ kolumda isa sol kolumda meryem var demiş. &lt;br&gt;
temel &lt;br&gt;
- ya demek bisiklete üç kişi binmişsiniz ha size daha fazla ceza kesmek zorundayım&lt;br&gt;
demiş.</description>
</item><item>
<title>Laz</title>
<link>http://www.hotspring-turkey.com/Fikra/Laz.html</link>
<description>temel bir gün denize gider. denizde boğulmaya başlayınca &lt;br&gt;
- beni kurtarana 1 milyar beni kurtarana 1 milyar &lt;br&gt;
deyip yardım istiyormuş.&lt;br&gt;
tabiki bunu bir adam kurtarır ve hastaneye götürür. temel taburcu olduğunda temelden 1 milyarını ister temelde adama derki:&lt;br&gt;
- biz lazuk laftan anlamazuk attuk sana bi kazuk haydee alasmarladuk.</description>
</item><item>
<title>Atın ölümü</title>
<link>http://www.hotspring-turkey.com/Fikra/Atin_olumu.html</link>
<description>oğlumu bakkala gönderdim siğara getir diye.o da paranın üzerine çikolata alıp gelir.Çıkıştım:&lt;br&gt;
oğlum çikolata zararlı demedimmi?hazırcevap:&lt;br&gt;
aman babaaa sen sigarayla ben çikolatayla atın ölümü olsun arpayla.</description>
</item><item>
<title>Oldu oldu</title>
<link>http://www.hotspring-turkey.com/Fikra/Oldu_oldu.html</link>
<description>temel uzun yol kamyon söförüdür ve 3 günlük yorucu bir yolculuktan eve dönmektedir.temel yorgundur fakat fadimeyide çok özlemistir.fadimeye telefon açar. fadime, 2 saat kadar sonra evdeyim seni çok özledim ama çokta yorgunum sen suyu sobanin üstüne koy isit oldu oldu olmadi çay demleriz.</description>
</item> 
</channel>
</rss>